Sálm. 139,5

Aftanfrá og frammanfrá heldur Tú tvørtur um meg, og Tú leggur hond Tína á meg. Sálmur 139:5

Sálmur 139:5 minnir okkum á, at vit ongantíð eru einsamøll. Gud kennir okkum fullkomiliga og er hjá okkum, hvar enn vit eru. Hann heldur tvørtur um okkum aftanfrá og frammanfrá og leggur hond Sína á okkum til verju, leiðslu og ugga.

Í tekningini sæst eitt barn, sum situr trygt undir regnskíggjanum, meðan regnið fellur rundan um barnið. Eins og regnskíggin verjir barnið móti regninum, soleiðis verjir og varðveitir Gud tey, sum líta á Hann. Kaninin og fuglarnir geva myndini eina kenslu av friði og umsorgan og minna okkum á, at Gud hevur umsorgan fyri øllum skapanarverki Sínum. Myndin ber fram tann vakra boðskapin í Sálminum: At vit eru umgyrd av kærleika Guds og ongantíð uttan fyri hond Hansara.